Tot in de jaren zestig verliep het transport in het Westland voor het grootste deel over het water. Veel tuinders woonden aan smalle paden en het wegennet in de streek was eenvoudig. Schepen waren dus belangrijk voor de handel. De ontwikkeling van de ‘westlander’ tot een handige tuindersschuit heeft decennialang veel aan de groei van de tuinbouw bijgedragen.

In de negentiende eeuw voeren beroepsschippers al op de zogeheten westlanders. Dit type platbodem kwam voor in Noord- en Zuid-Holland. Deze houten schuit was ontstaan bij de opkomst van de Westlandse glastuinbouw. Zo vervoerde men tuinbouwproducten, kolen, mest of zand. De schuiten voeren zelfs tot aan de Harwichboot in Hoek van Holland om aardappelen of fruit voor Engeland over te laden.
De tuinders in het Westland produceerden vanaf circa 1900 steeds meer groenten en fruit dankzij de bouw van druivenserres en kassen. Maar hoe breng je al je manden en kisten naar de veiling als je bedrijf alleen per fiets of kar te bereiken is? De tuinderijen tussen de Westlandse dorpen waren immers vaak gelegen aan paden langs ondiepe sloten en smalle vaarten met bruggetjes. Heel idyllisch, maar niet efficiënt. Daarom ontwikkelden Westlandse scheepmakers een smalle stalen schuit die ondiep in het water lag en een lage ‘kruipruimte’ van anderhalve meter had, zodat hij onder bruggetjes door kon varen. En, niet onbelangrijk, de schuit moest makkelijk hanteerbaar zijn. Een roef of een zeilmast was niet nodig. Deze kleinere versie van de al bestaande westlander werd hét vervoersmiddel van de tuinders. Deze zogeheten tuindersschuit of veilingschuit verzorgde jarenlang meer dan driekwart van de aanvoer bij de groenteveilingen. Tussen 1890 en 1960 zijn er vele honderden tuindersschuiten in het Westland gebouwd.

Er bestaat geen standaardmodel van de westlander. Elke scheepswerf bouwde schuiten naar eigen ontwerp, zodat er een grote diversiteit is ontstaan. De tuindersschuit onderscheidde zich wel. Het verschil met de van oudsher bekend westlander betrof vooral de grootte en het draagvermogen. Er paste maximaal acht ton lading in, terwijl schippers met hun westlander minimaal twaalf ton vervoerden. Een ander type, de Westlandse praam, was ook te groot voor het veilingvaren. Dit werkpaard onder de schuiten werd vooral gebruikt voor aanvoer van grondstoffen voor de tuinbouw, zoals mest, stookolie of potgrond. Of voor het vervoer vanaf de veiling door de kooplieden.

De bronnen die zijn gebruikt bij het beschrijven van de Boten
Titel	Auteur	Uitgever	Jaartal
Algemene bronnen met informatie over het scheepstype Zomp
Titel	Auteur	Uitgever	Jaar